خبرگزاري دانشجويان ايران - مشهد
سرويس: فرهنگي - هنري

فاطمه جهان‌پور در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) – منطقه خراسان، در خصوص اينكه درخت چه نقشي در تاريخ زندگي ايرانيان داشته است، اظهار داشت: جوامع اوليه ارتباط تنگاتنگي با عناصر طبيعت داشتند و جايگاه درخت را مهم مي‌شماردند به آن احترام مي‌گذاشتند.

جهان‌پور چهارمين مرحله آفرينش را آفرينش گياه برشمرد و افزود: آفريدن گياهان قبل از مرحله آفرينش جانوران و انسان‌ها است؛ در باورهاي ديني ما دو درخت مقدس است كه در درياي "فراخكرد" وجود داشته است.

اين پژوهشگر فرهنگ و زبان‌هاي باستاني اظهار داشت: درخت "همه تخمه" كه از گياهان اوليه ماست و ريشه آن در درياي "فراخكرد" رشد كرده است و آنقدر بزرگ و گسترده است كه رابطه بين زمين و آسمان را دارد و درخت ديگر درخت "گوكرنه" كه اين نيز در درياي "فراخكرد" ريشه دارد و سيمرغ بر روي آن مي‌نشيند و اين روايات در متن‌هاي مختلف پهلوي ذكر شده است.

وي در ادامه افزود: فردوسي نيز در سرودن رستم و اسفنديار به همگان اطلاع مي‌دهد از جوانب مختلف به اين موضوع آگاهي دارد.

پژوهشگر فرهنگ و زبان‌هاي باستاني تصريح کرد: آفرينش انسان‌ها در آغاز به شكل گياهي بوده است و اهميت دادن به جايگاه درخت به اندازه‌اي است كه در متون ديني به شدت به امر كشاورزي پرداخته شده است و زميني كه بعد از مدتي خالي از كشت و كشاورزي باشد انسان‌ها را نفرين مي‌كند.

جهان‌پور هر كدام از ايزدهاي تاريخي ما را تجليگاه يك نوع درخت برشمرد و گفت: درخت "مورد" منسوب درخت "اهورامزدا" مي‌باشد و "ياسمن سفيد" منسوب به ايزد "بهمن" است.

وي درخت "سرو" را از جمله درختان مورد علاقه ايرانيان عنوان كرد و افزود: زمانيكه زرتشت از بهشت آمد، دو شاخه درخت سرو را به همراه خود آورد و اين موضوع در متون ديني زرتشت و تاريخ بيهق نيز ياد شده است.

جهان‌پور در خصوص آيين درخت‌كاري در گذشته اظهار داشت: آيين خاصي به شكل امروزه وجود نداشته است و اما مي‌توان به سبزه‌ انداختن در قديم اشاره كرد كه در اواسط اسفند ماه 12 ستون غله و حبوبات مي‌كاشتند و هر كدام رشد بهتري داشت آن را به عنوان غله نمونه در سال كشت مي‌كردند.